Puy Pariou

Niedziela, 23 października 2011 | Komentarze 22

Ostatni wypad. Rewelacyjna pogoda. Temperatura 20 st. Postanowiłam zdobyć wulkan sąsiadujący z Puy de Dome. Raptem 30 km asfaltem, więc nigdzie się nie spieszyłam, w szczególności na serpentynach pod górę... wcaaaaaale mi się nie spieszyło ;P. Po zjeździe z głównej drogi okazało się, że podnóże mojego wulkanu to ogromne pola golfowe. Dowiedziałam się też, że wulkan jest własnością prywatną jakiejś grupy osób która sobie taką właśnie zrzutę kiedyś zrobiła. Przepiękne miejsce! Widoki na łączki i szczyty w tle jak z książeczek... ehh. Same szczyty pokryte do połowy kolorowymi drzewami a czubki trawiaste jak w Bieszczadach. Tylko te nachylenia... Dużo górali się kręciło, żadnej szosy, więc tym razem uznałam, że dobrze wybrałam :D. Powolutku niemal na młyneczku (zacinającym się) wspięłam się wyżej. Nie było to łatwe, bo raz że stromo dość a dwa, że trasa pokryta była skałami magmowymi; leciutkimi i osypującymi się. Na szczycie dowiedziałam się, że mielą to na mączkę do kortów tenisowych. Podjechałam do rozjazdu ścieżek i NIESPODZIANKA: Trasa na górę prowadziła schodami! łojej no nie łamałam się jeszcze tylko zapytałam się czy jest inne wejście. Było, ale całkiem z drugiej strony. No więc przypięłam bajka i najbardziej stromy odcinek pokonałam pięknymi drewnianymi schodami "by walk". Może i dobrze, bo z wchodzeniem miałam problem :P. Widok ze szczytu po prostu piękny. Moja komórka niestety tego nie oddała :(. Zeszłam do krateru, zrobiłam zdjęcia okolicznym volcanosom i zeszłam do bajka, a następnie grzecznie wróciłam tą samą dróżką do Clermont ;).

Mapa coś się popsuła, bo drogę powrotną miałam identyczną jak i pod górę ;/